Yerba Mate

Nazwa Yerba Mate w opinii wielu badaczy analizujących pochodzenie naparu została nadana przez jezuitów. Otrzymano ją z połączenia łacińskich słów - herba, co znaczy zioło oraz Mati, czyli tykwa. Tykwa istotna jest do parzenia zioła. Indiańska nazwa tego naparu to caa. Wciąż Yerba Mate nie posiada swojej nazwy wymyślonej przez Polaków, jaka byłaby zwyczajowo używana, jednak sporo Polaków ma w pamięci nazwę Yerba Mate i takiej właśnie używa na określanie tego wyrobu. Yerba Mate własną popularność uzyskiwało już w XVII stuleciu, kiedy na tereny dorzecza popularnej rzeki Parany przybyli Jezuici. Misjonarze Jezuiccy widzieli mieszkańców i zauważyli, że ich najczęściej zażywaną używką są zielone liście krzewu, które pojawiają tam prawie w każdym miejscu, a nazwano go w późniejszym czasie ostrokrzewem paragwajskim. Misjonarze zaobserwowali także jak korzystny wpływ na organizm ma zażycie tych krzewów - zmniejszało głód oraz ujmowało zmęczenie. W co niektórych sytuacjach spotykane było też jaśniejsze myślenie. Napar Yerba Mate rozpropagowany został m. in. na terenach Europy, zwanej Starym Kontynentem. Dokonali tego Jezuici, którzy starali się „reklamować” Yerba Mate Właściwości jako alternatywę dla herbaty, która dostarczana była z Azji. To właśnie z powodu uprawiania krzewów służących przygotowaniu Yerba Mate zakon Jezuitów doskonale działał finansowo i przez cały okres potęgującej się popularności Yerba Mate nie mogli oni narzekać na brak produktów do przetrwania. Było to kluczowe źródło ich materialnej egzystencji.